Dzisiaj jest 28 września 2023, 00:07

Czas środkowoeuropejski letni




Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 5 ] 
Autor Wiadomość
 Tytuł: Canon EOS 350D
Post: 03 grudnia 2018, 21:26 
Offline
Administrator
Awatar użytkownika

Rejestracja: 20 maja 2014, 18:29
Posty: 1899
Oddział PTMA: Kraków
SPRZEDANE

Mam do sprzedania używany aparat Canon EOS 350D, sprawny. Nr seryjny - 3730700911. Nie mogę sprawdzić stanu migawki ale był używany głównie do fotografowania Słońca i Księżyca. Myślę, że maksymalnie 25 000 ma. Cena 299 PLN.
W zestawie:

- body 350 D
- obiekty Kit 18-55
- oryginalny akumulator
- ładowarka
- kabel do ładowarki
- kabel USB
- wszystkie dekle
- oryginalne pudełko i dokumentacja


Załączniki:
20181203_170544.jpg
20181203_170544.jpg [ 619.26 KiB | Przeglądany 8903 razy ]
20181203_170614.jpg
20181203_170614.jpg [ 6.02 MiB | Przeglądany 8903 razy ]
20181203_170651.jpg
20181203_170651.jpg [ 679.89 KiB | Przeglądany 8903 razy ]
20181203_170717.jpg
20181203_170717.jpg [ 837.71 KiB | Przeglądany 8903 razy ]
20181203_170731.jpg
20181203_170731.jpg [ 754.11 KiB | Przeglądany 8903 razy ]
20181203_170904.jpg
20181203_170904.jpg [ 968.54 KiB | Przeglądany 8903 razy ]
20181203_170945.jpg
20181203_170945.jpg [ 973.44 KiB | Przeglądany 8903 razy ]

_________________
Pozdrawiam,
Agnieszka Nowak
Prezes O/Kraków PTMA, krakow[at]ptma.pl, agnieszka.nowak[at]ptma.pl PTMA Kraków, Facebook
Vega
Urania
Astronarium
Sky Watcher 127/1500, EOS 7D, Canon 15-85, Canon 75-300, Canon 50/1.8, Samyang Fish Eye 8mm
Na górę
 Wyświetl profil  
 
Post: 20 czerwca 2021, 17:54 
Offline
Nowy użytkownik

Rejestracja: 20 września 2019, 09:28
Posty: 2
Witam, poznaliśmy się kiedyś w Krakowie na jubileuszu 100-lecia PTMA. Czy takim aparatem da się sfotografować jaszczurkę i jakieś niewielkie zwierzęta? Jestem zainteresowany zakupem. Proszę o kontakt: a.dul.lublin@gmail.com
Pozdrawiam
Arek Dul
PTMA Lublin


Na górę
 Wyświetl profil  
 
Post: 20 czerwca 2021, 18:58 
Offline
Administrator
Awatar użytkownika

Rejestracja: 20 maja 2014, 18:29
Posty: 1899
Oddział PTMA: Kraków
Oj, ogłoszenie już dawno nie jest aktualne. Zapomniałam, że je tutaj zamieściłam.
A takie zwierzątka jak najbardziej da się fotografować, kwestia użytego obiektywu :)
Pozdrawiam

_________________
Pozdrawiam,
Agnieszka Nowak
Prezes O/Kraków PTMA, krakow[at]ptma.pl, agnieszka.nowak[at]ptma.pl PTMA Kraków, Facebook
Vega
Urania
Astronarium
Sky Watcher 127/1500, EOS 7D, Canon 15-85, Canon 75-300, Canon 50/1.8, Samyang Fish Eye 8mm


Na górę
 Wyświetl profil  
 
Post: 03 czerwca 2023, 18:40 
Offline
Administrator
Awatar użytkownika

Rejestracja: 20 maja 2014, 18:29
Posty: 1899
Oddział PTMA: Kraków
Czy supermasywne gwiazdy mogą wyjaśnić dużą zawartość azotu w odległej galaktyce?

Jedna z najodleglejszych znanych galaktyk może być niezwykle bogata w azot. Naukowcy sugerują, że supermasywne gwiazdy mogą stanowić drogę do zwiększenia ilości azotu w tej wczesnej galaktyce.

Nowe spojrzenie na odległą galaktykę
GN-z11 była niegdyś najodleglejszym znanym obiektem kosmicznym. Ta świecąca galaktyka została odkryta za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a w 2015 roku, a teraz Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba zwrócił swój spektrometr na zadanie precyzyjnego określenia odległości galaktyki i wydobywanie jej właściwości.

Nowe widmo GN-z11 pokazuje jasne linie emisyjne kilku atomów, w tym azotu. Silne linie emisyjne w widmie galaktyki mogą oznaczać, że posiada ona aktywne jądro galaktycznesupermasywną czarną dziurę, która pochłania przegrzany gaz z otoczenia – ale niektórzy badacze podejrzewają, że tak nie jest w przypadku GN-z11. Zamiast tego, silne linie azotu w tej galaktyce mogą oznaczać, że jest ona niezwykle bogata w ten pierwiastek, ale nie jest jasne, skąd mógł pochodzić ten zapas azotu. W niedawno opublikowanym artykule Chris Nagele i Hideyuki Umeda z Uniwersytetu Tokijskiego sugerują, że przyczyną mogą być supermasywne gwiazdy.

Supermasywne gwiazdy w centrum uwagi
Przypuszcza się, że supermasywne gwiazdy mają masy ponad sto razy większe od masy Słońca, najmasywniejsze z nich mogą mieć masę ponad 100 000 mas Słońca. Jeżeli gwiazdy z górnej granicy tego zakresu mas istniały we wczesnym Wszechświecie, mogły dać początek supermasywnym czarnym dziurom i wyjaśnić właściwości galaktyk takich jak GN-z11.

Nagele i Umeda przeprowadzili symulację ewolucji supermasywnych gwiazd o masach 1000, 10 000, 50 000 i 100 000 mas Słońca. Każda z tych olbrzymich gwiazd zaczynała z obfitością metali (pierwiastków cięższych od helu) wynoszącą zaledwie 1/10 masy Słońca, co jest reprezentatywne dla warunków panujących kilkaset milionów lat po Wielkim Wybuchu. Symulacje zespołu połączyły dynamikę płynów, reakcje jądrowe i ogólną teorię względności, aby śledzić ewolucję gwiazd. Bardzo różne masy symulowanych gwiazd skutkowały bardzo różnymi wynikami; gwiazda o masie 100 000 mas Słońca eksplodowała, a gwiazda o masie 50 000 mas Słońca zapadła się przed końcem fazy spalania wodoru, podczas gdy dwie gwiazdy o mniejszej masie wyewoluowały z ciągu głównego bez incydentów.

Kwestia czasu
Długość życia każdej gwiazdy przed eksplozją lub zapadnięciem się determinowała stopień wzbogacenia jej otoczenia w metale, a także określała proporcje różnych gatunków metali względem siebie. Na przykład, dłużej żyjące gwiazdy o niższej masie produkowały zwiększone ilości zarówno azotu, jak i tlenu poprzez swoje potężne wiatry gwiazdowe. Ponieważ GN-z11 nie wykazuje oznak obfitości tlenu, oznacza to, że gwiazdy o masie 1000 i 10 000 mas Słońca są mało prawdopodobnymi źródłami azotu w galaktyce.

Bardziej masywne gwiazdy produkowały jednak zwiększone ilości azotu, a nie tlenu, co prowadzi do wzorca obfitości chemicznej, który jest zgodny z tym, co widzimy dla GN-z11. Nagele i Umeda zauważają, że istnieją pewne niuanse, które będą musiały zostać zbadane w przyszłych symulacjach z dokładniejszą rozdzielczością czasową, ale na chwilę obecną supermasywne gwiazdy pozostają obiecującym kandydatem na źródło azotu w GN-z11. Jeżeli chodzi o pochodzenie samych gwiazd, autorzy wskazali, że jednym ze sposobów powstawania supermasywnych gwiazd może być kolizja masywnych galaktyk – a nowe obserwacje pokazują „mgiełkę” wokół GN-z11, która może być oznaką takiej kolizji.

Opracowanie:
Agnieszka Nowak

Źródło:
AAS

Vega

Na ilustracji: Położenie galaktyki GN-z11, której zbliżenie pokazano na powiększonym obrazie. Źródło: NASA, ESA, P. Oesch (Yale University), G. Brammer (STScI), P. van Dokkum (Yale University), oraz G. Illingworth (University of California, Santa Cruz)


Załączniki:
STScI-01EVVH3G9WQSAN3P38WW2DJ7D1.jpg
STScI-01EVVH3G9WQSAN3P38WW2DJ7D1.jpg [ 597.93 KiB | Przeglądany 948 razy ]

_________________
Pozdrawiam,
Agnieszka Nowak
Prezes O/Kraków PTMA, krakow[at]ptma.pl, agnieszka.nowak[at]ptma.pl PTMA Kraków, Facebook
Vega
Urania
Astronarium
Sky Watcher 127/1500, EOS 7D, Canon 15-85, Canon 75-300, Canon 50/1.8, Samyang Fish Eye 8mm
Na górę
 Wyświetl profil  
 
Post: 03 września 2023, 16:27 
Offline
Administrator
Awatar użytkownika

Rejestracja: 20 maja 2014, 18:29
Posty: 1899
Oddział PTMA: Kraków
Odkryto i zweryfikowano egzoplanetę o najdłuższym okresie znalezioną za pomocą TESS

Naukowcy dzięki misji TESS potwierdzili istnienie dwóch egzoplanet o najdłuższym dotychczas zaobserwowanym okresie orbitalnym.

Zespół naukowców dokonał odkrycia i potwierdzenia istnienia dwóch egzoplanet o najdłuższym dotychczas znanym okresie orbitalnym zaobserwowanym przez misję Transiting Exoplanet Survey Satellite (TESS). Te duże długookresowe egzoplanety krążą wokół karła typu K i są klasyfikowane jako ciepłe Jowisze. Ich okresy orbitalne wynoszą od 10 do 200 dni, a ich promień jest co najmniej sześciokrotnie większy od Ziemi. To fascynujące odkrycie otwiera perspektywy badań przyszłościowych w zakresie poszukiwania długookresowych planet podobnych do tych obecnych w naszym Układzie Słonecznym.

Wyniki badań dotyczących egzoplanet TOI-4600 b i TOI-4600 c zostaną opublikowane w przyszłym wydaniu czasopisma The Astrophysical Journal Letters. Odkrycie tych egzoplanet zostało dokonane na podstawie analizy danych fotometrycznych zebranych przez satelitę TESS. Następnie przeprowadzono obserwacje tych planet przy użyciu teleskopów naziemnych, które zapewniły lepszą rozdzielczość.

Strategia obserwacyjna przyjęta przez satelitę TESS polega na podziale każdej półkuli nieba na 13 sektorów, które są badane przez około 28 dni. Ta strategia zapewnia najbardziej wszechstronne przeszukiwanie całego nieba w poszukiwaniu planet tranzytujących. Dzięki temu podejściu udało się już wykryć zarówno duże, jak i małe planety krążące wokół różnych rodzajów gwiazd. W przypadku TOI-4600, gwiazda centralna jest pomarańczowym karłem, nieco mniejszym i chłodniejszym od Słońca.

Aby egzoplanety zostały wykryte przez Science Processing Operations Center (SPOC) i Quick Look Pipeline (QLP) w ramach obserwacji TESS, muszą przejść na tle swoich gwiazd macierzystych co najmniej dwa razy w ciągu okresu obserwacyjnego. Dane TESS są przetwarzane przez SPOC i QLP, które analizują odpowiednio 2-minutowe i 30-minutowe interwały czasowe. Ponieważ tylko 74% całego nieba jest obserwowane przez TESS przez okres 28 dni, większość wykrytych egzoplanet ma okresy orbitalne krótsze niż 40 dni.

Dlatego też odkrycie egzoplanet TOI-4600 b o okresie orbitalnym wynoszącym 82,69 dni (prawie trzy miesiące) oraz TOI-4600 c o okresie wynoszącym 482,82 dni (około 16 miesięcy) ma szczególne znaczenie. Ich długie okresy orbitalne sprawiają, że są one cennymi odkryciami.

Ismael Mireles z Uniwersytetu Nowego Meksyku, główny autor artykułu, wraz ze współpracownikami Dianą Dragomir, adiunktem na Wydziale Fizyki i Astronomii UNM, oraz współpracownikami z Massachusetts Institute of Technology i Uniwersytetu w Bernie, przeanalizowali dane w celu zmierzenia okresów i rozmiarów tych planet.

Po wykryciu początkowych tranzytów, Mireles i jego zespół musieli dokonać potwierdzenia, czy rzeczywiście obserwowane obiekty są planetami oraz ustalić, które gwiazdy są odpowiedzialne za sygnały. Narzędzia diagnostyczne TESS dostarczyły informacji, że sygnały pochodzące z tych konkretnych miejsc były prawidłowe. Dzięki udziałowi w programie obserwacyjnym TESS-Follow-up Observing Program (TFOP) Subgroup 1 (SG1), który jest globalną siecią astronomów profesjonalistów i amatorów z dostępem do małych i dużych teleskopów, naukowcy byli w stanie obserwować i potwierdzić tranzyty, co jednoznacznie wskazywało na istnienie planet.

Kolejnym istotnym aspektem, który Mireles wraz ze swoim zespołem musieli uwzględnić, były masy i rozmiary tych planet. Aby tego dokonać, zastąpili tradycyjne pomiary prędkości gwiazd obserwacją drgań gwiazdy macierzystej, które są spowodowane oddziaływaniem grawitacyjnym planety.

Naukowcy odkryli dwie planety w tym układzie. Wewnętrzna planeta, oznaczona jako TOI-4600 b, krąży wokół swojej gwiazdy z okresem 82,69 dni i ma promień siedmiokrotnie większy od Ziemi. Jej rozmiary mieszczą się pomiędzy rozmiarami Neptuna i Saturna. Planeta ta charakteryzuje się szacunkową temperaturą około 77°C, co czyni ją gorącą, ale wciąż chłodniejszą niż wiele innych planet odkrytych przez astronomów. Druga planeta w tym układzie, TOI-4600 c, ma promień około 9,5 razy większy od Ziemi, co oznacza, że jest mniej więcej taka sama wielkość jak Saturn. Pierwszy tranzyt tej planety został zaobserwowany podczas pierwszej obserwacji gwiazdy przez TESS, a drugi tranzyt miał miejsce prawie 3 lata później.

Gdy masz dwa tranzyty, masz pojęcie, jakie mogą być okresy. Może to być dzielące je 965 dni, połowa tego okresu, ⅓, ¼ itd. Krótsze okresy można wykluczyć, ponieważ TESS obserwował gwiazdę przez długi czas, więc pozostały tylko dwa okresy: 965 dni lub połowa tego okresu – wyjaśnił Mireles. Naukowcy skorzystali z modeli opracowanych przez współpracownika Hugh Osborna z Uniwersytetu w Birmie, aby porównać możliwe okresy orbitalne i określić, który z nich jest najbardziej prawdopodobny. Stwierdzili, że połowa z 965 dni, dokładnie 482,82 dnia, jest najbardziej prawdopodobnym okresem orbitalnym dla TOI-4600 c. Okres orbitalny TOI-4600 c wynoszący 482,82 dnia czyni ją planetą o najdłuższym okresie orbitalnym odkrytą do tej pory przez TESS. Dodatkowo, mając temperaturę około -79°C, jest to jedna z najzimniejszych planet znalezionych przez TESS.

Katharine Hesse, kierownik ds. TOI i weryfikacji w MIT, współpracowała z Mirelesem i jego zespołem przy analizie danych z TESS. Jej wkład polegał na przetworzeniu i przeanalizowaniu dużej ilości danych, a także na umieszczeniu układu TOI-4600 w kontekście innych odkrytych układów planetarnych, w tym tych, które zostały odkryte przez misje kosmiczne, takie jak TESS. Porównanie układu TOI-4600 z innymi odkrytymi układami egzoplanetarnymi ma znaczenie, ponieważ pomaga badaczom zrozumieć różne właściwości i procesy związane z formowaniem się układów planetarnych. Przez umieszczenie tego układu w szerszym kontekście układów egzoplanetarnych, naukowcy mogą lepiej zrozumieć, jak te układy ewoluują i jakie czynniki wpływają na ich tworzenie się.

Najważniejsze jest, aby kontynuować odkrywanie i pogłębianie wiedzy na temat procesu formowania się planet. Jak dotąd, na podstawie odkrytych egzoplanet, żaden z układów nie przypomina w pełni naszego Układu Słonecznego. To jest fascynujące, ponieważ chcemy dowiedzieć się więcej o różnych procesach formowania się planet. Obecnie mamy już ponad 5000 odkrytych egzoplanet, ale żaden z tych układów nie jest identyczny z naszym Układem Słonecznym. Dlatego chcemy zbadać, jak różne typy układów planetarnych ewoluowały i migrowały – powiedział Mireles.

Mireles i naukowcy są niezwykle zainteresowani tymi odkryciami ze względu na znalezienie dwóch olbrzymich planet o długim okresie obiegu. Taka konfiguracja układu planetarnego, w której występują dwie duże planety o tak długim okresie obiegu, nie jest często spotykana przez astronomów. Nawet w przypadku układu planetarnego z czterema olbrzymimi planetami o długim okresie obiegu lub jedną taką planetą, takie odkrycie jest wyjątkowe. Te wyniki skłaniają naukowców do dalszych dyskusji i zadawania pytań badawczych. Mireles podkreślił: Chcemy dowiedzieć się, jak te planety powstały? Czy w tym układzie istnieją inne planety? Czy to odkrycie może nam coś powiedzieć o wpływie tych olbrzymich planet na ewentualne mniejsze planety, które mogą się tam znajdować lub dlaczego ich tam nie ma? Istnieje wiele aspektów, o których chcemy się dowiedzieć, które mogą rzucić światło na proces formowania się planet.

Opracowanie:
Agnieszka Nowak

Źródło:
UNM

Vega

Na ilustracji: Wizja artystyczna dwóch egzoplanet w układzie TOI-4600. Źródło: University of New Mexico


Załączniki:
An+artist's+rendition+of+the+two+planets+and+star+in+the+TOI-4600+system_hero.png
An+artist's+rendition+of+the+two+planets+and+star+in+the+TOI-4600+system_hero.png [ 600.32 KiB | Przeglądany 207 razy ]

_________________
Pozdrawiam,
Agnieszka Nowak
Prezes O/Kraków PTMA, krakow[at]ptma.pl, agnieszka.nowak[at]ptma.pl PTMA Kraków, Facebook
Vega
Urania
Astronarium
Sky Watcher 127/1500, EOS 7D, Canon 15-85, Canon 75-300, Canon 50/1.8, Samyang Fish Eye 8mm
Na górę
 Wyświetl profil  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 5 ] 

Czas środkowoeuropejski letni


Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość


Nie możesz tworzyć nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Przejdź do:  
cron
Technologię dostarcza phpBB® Forum Software © phpBB Group